22 mei 2014

Van visquota naar treintickets en de fiets

Volgens het programma 'Een vandaag' zullen in Volendam de mensen overwegend anti-europees stemmen. De reden is: de visquota. Iedereen denkt natuurlijk aan zijn inkomen, dat is niet abnormaal. Maar weinig mensen kijken verder dan hun huidige portemonee. Of de quota juist of rechtvaardig zijn, daarover kan ik geen mening hebben. Ik ben geen expert terzake. Wel vind ik dat er quota moeten zijn, zoniet worden de zeeën leeggevist.
"Het is toch op elk gebied zo", zei mijn man. "Wij doen toch bijvoorbeeld ook onze auto niet weg".
"Nou, als ik alleen zou zijn, deed ik het zonder auto hoor", zei ik.
"Als de buren hun auto houden, dan doe je dat toch zelf ook. Wat maakt die éne auto?"
Voor mij geldt zoiets niet. Het is niet belangrijk wat de buren doen, wel wat ik zelf denk en doe. Eén auto minder mag dan niet veel impact hebben, mijn moto is: ' verbeter de wereld, begin bij je zelf '.
Dus heb ik weer wat om te overdenken.

Hoe zou ik het aanpakken?
Wat zou het kosten? of opbrengen?
Want een bus- en treinticket kost geld, maar een auto ook. Wegentaks en autoverzekering kost al 600 euro per jaar. Voeg daar nog het nodige onderhoud bij en je komt al gauw tot minstens 1000 euro per jaar. Tanken kost ons nog eens 1000 euro per jaar. Samen dus een 2000 euro.
En daarbij komen nog de kosten van de camper. Die zijn iets lager qua wegentaks en autoverzekering, maar hij verbruikt meer. Reken dus ook daarvoor maar 2000 euro.
4000 euro per jaar zonder het geld dat je zou moeten opzij zetten voor een nieuwe wagen als de oude het niet meer zal doen.
Een omnipas van de Lijn kost 250 euro en laat je een jaar lang onbeperkt reizen in Vlaanderen. Eens 65 jaar, reis je, voorlopig toch nog, gratis. Voor de trein betaalt een 65-plusser maar 6 euro heen en terug over heel België.  En er is altijd nog die goeie oude fiets.
Van wat je overhoudt kan je al eens op reis gaan met trein of vliegtuig. Dat zullen dan wel andere vakanties zijn, maar toch, een uitdaging, zou ik zeggen.

De auto en de camper verkopen zou ook nog eens geld opbrengen. Een reserve die je toelaat hier of daar iets extra's te besteden.

Natuurlijk kan je niet meer naar een verder gelegen grote supermarkt om al je boodschappen ineens te doen. Een bezoek aan familie zal moeten gepland worden. En je hobby's moet je wat dichter bij huis zoeken.
Maar ik zie een autoloos bestaan wel zitten.
Ik zou tenminste niet met rode kaken staan als mijn kleinkinderen later vragen wat wij gedaan hebben om van de planeet een betere en gezondere wereld te maken.

Is het realistisch? Neen, want ik ben niet alleen. Maar niemand weerhoudt me om te dromen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten